ЖАЗАРЫМ БАР, ЖАЗАМ ӨЛЕҢ ТОҚТАМАН…

              «ЦИКЛ  ӨЛЕҢДЕР»

І өлең

Таттың ойдың ащысын да, тұшысын,

Тіршіліктің көріп түрлі ныспысын.

Тайталастық жеңдік кейде жеңілдік,

Шалса дағы бойды кейде ілкіс үн.

 

Солай болды өмір үшін  тайталас,

Кеңейетін кезде болды арқа бас.

Жақсы оймен, жақсы сезім ұштасып,

Той думанда кезі келсе тарқамас

 

 

Салмақты қарт бола алдық па кім білсін?

Жарасады таза шықса шын күлкің.

Ақсақалы аталдық па ауылдың,

Айыра білген салмақты ойдың түр түсін.

 

Шешім тапса маңызды ойдың салмағы,

Бақытымның шырағы алдан жанғаны.

Тәтті ғұмыр кешу қолдан келмесе,

Сүрген ғұмыр мағынасыз болғаны!

 

  ІІ өлең

Кешір мені, кешір жаным түсінем,

Мен де пенде, қате кетсе ісімнен.

Күзетемін,түзелемін сен маған,

Кешем күйді елім, жұртым үшін мен.

 

Кешір мені артық кетсем сабазым,

Іске аспаса шимайлаған қағазым.

Кешір мені кешіріндер сырлас достарым,

Таусылмайды сендер үшін жазарым.

 

Кешір мені ойларыңнан шықпасам,

Кешір мені ояу жүрмей ұйықтасам.

Мен бәрібір шындық үшін алысам,

Жақсылармен ой бөлісіп шыңды асам.

  

         

   ІІІ өлең

Жазарым бар, жазам өлең тоқтаман!

Бойда барды ойда барды ақтарам.

Ақ параққа аппақ ойды ағытып,

Сабыр сақтап жалған ойдан сақтанам.

 

Қартайсамда ойым сергек ашық ой,

Көңіл сергек бойды билеп тасыды ой.

Кейде мұңлы шықса өлеңім кешір дос,

Бұл да болса сағыныштың жасы ғой.

 

Солай жаным өлең менің серігім,

Қыздырамда шаттық ойдың көрігін.

Өлеңім мен, өнерім мен марқаям,

Сәтті оймен жырға айналып өмірім.

                                            Тұрды ӘЛСЕЙІТ,

Ақын.    Атакент кенті.