Біз 1916 жылғы ұлт-азаттық көтерілісін көзімізбен көрген жоқпыз, оқулықтардан ғана оқыдық. Ал, 1986 жылғы еліміздің жас қайраты ұрандап алаңға шықты, теңдікті талап етті, әділетті іздеді, бірақ, олардың маңдайлары тасқа соғылды, қуғын-сүргінге ұшырады. Сонда да ұлттық рухымыз жасыған жоқ, қайта қайрала түсті. Біз сол бір ызғарлы желтоқсандағы қаралы күндердің жанымызға салып кеткен жарасын әлі күнге ұмыта алмаймыз. Біз тәуелсіздіктің төбеден түспегенін, әлдекім сыйға тартпағанын, тарих көшіндегі ата-бабамыздың арман-аңсарының толық жүзеге асқанын түсінетін ұрпақпыз.
Енді бүгін өткенге ой көзімен қарасақ, Тәуелсіздігіміз жарияланардан төрт күн бұрын, 1991 жылдың 12 желтоқсанында Қазақстан Республикасы Президентінің «Қазақстандағы 1986 жылғы 17-18 желтоқсандағы оқиғаларға қатысқаны үшін жауаптылыққа тартылған азаматтарды ақтау туралы» Жарлығы шыққан болатын. Бұл Жарлықтың тек Желтоқсан көтерілісіне қатысушылар үшін ғана емес, жалпы ұлттық рухты сақтау жолындағы маңызы ерекше.
Бұл тарихи сәт елдіктің, бірліктің белгісі болды. Еліміз егемендікке, тәуелсіздікке қол жеткізгеннен кейінгі жиырма жыл еліміздің жас қайратының талабының оң болғанын дәлелдеп тұрғандай. Осы жиырма жылда Отанымыздың қиын өткел, тар асулардан қалай аман өткеніне қазақстандықтар куә, әлем жұртшылығы куә.
Қазіргі Қазақстанда тұратын жүзден астам этностың тағдырын қазақ тағдырынан бөле-жара қарамай, барлығын бір ананың баласындай бауырға тарту нәтижесінде еліміз ішкі-сыртқы саясатта үлкен беделге ие болды. Ана тілімізге деген құрмет Ата Заңымыздан бастау алды. Алаш ардақтысы Ахмет Байтұрсыновтың: «Басқадан кем болмас үшін біз білімді, бай һәм күшті болуымыз керек. Білімді болуға оқу керек, бай болуға кәсіп керек. Күшті болуға бірлік керек. Осы керектердің жолында жұмыс істеу керек», деген ұстанымы бүгінде біздің жолбасшымызға айналып отыр. Сонау тоқсаныншы жылдардағы күйреп қалған шаруашылықтар, босап қалған дүкен сөрелері, елді жайлаған жоқшылық пен қымбатшылық аз уақытта еңсеріліп, халықтың тұрмысы оңалды, экономикадағы өрлеу елдің әл-ауқатын арттырды.
Астанада ХХІ ғасырдағы ЕҚЫҰ-ның тұңғыш саммиті өтті. Қысқы Азиада-2011 спорт сайыстарының салтанаты да Астананың мәртебесін, қазақстандықтардың рухын көтерді. Демографиялық саясат тәуелсіздік жылдары қазақтардың санын 6,5 миллионнан 10,3 миллионға жеткізді. 2010 жылдың 1 қаңтарындағы мәлімет бойынша, Қазақстандағы қазақтардың саны 63,6 пайыз болды, яғни 20 жылға жуық уақыт ішінде қазақ халқының саны 3,8 млн. адамға көбейді. Еліміз жастардың білім алуына да аса үлкен көңіл бөліп келеді. 1993 жылдан бері «Болашақ» халықаралық стипендиясы берілсе, 1994-2010 жылдар аралығында бұл стипендияға ие болған жастардың саны 7600-ге жетті.
Тәуелсіздіктің алғашқы жылдарынан бастап елімізде жұмыссыздықпен күреске елеулі мән берілді. Соның арқасында қазақстандықтар тұрмыс-тіршілігі үшін жұмыс іздеп шекара асып кеткен жоқ. Олардың жұмыс істеуіне өзімізде жағдай жасалды. Енді өз-өзімен шұғылданатын, жұмыссыз жүрген, тұрмысы төмен халықты қайта оқытуға, жұмысқа орналасуына жәрдемдесуге, ауылдағы кәсіпкерлікті қолдауға, экономикалық әлеуеті төмен аймақтардан экономикасы дамыған аймақтарға көшуге жағдай жасау үшін мемлекет тағы да қаржы бөліп отыр.
Табиғи ресурстарымыздан, шикізаттан, мұнай секторынан түсетін түсімдерді ұлттық қорға жинау арқылы болашаққа деген ұтымды ұмтылыс жасалды. Ұлттық қорымыз да елдің әлеуметтік-экономикалық жағдайының тұрақты дамуына негіз болды.
Индустрияландырудың алғашқы жылының өзінде жалпы құны шамамен 800 миллиард теңгеге 152 өнеркәсіптік нысан іске қосылып, 24 мыңнан астам тұрақты жұмыс орны ашылған. 2014 жылға дейін осы бағдарлама аясында құны 8,1 триллион теңге құрайтын 294 инвестициялық жобаларды жүзеге асыру жоспарланып отыр. Болашақта да жалғасын табатын бұл бағдарламадан халықтың күтері көп.
Тәуелсіздікке жету жолы қаншалықты ауыр болса, тәуелсіздікпен тыныстаудың баяндылығы да соншалықты жауапты екені анық. Жас ұрпақ тәуелсіздіктің тағылымдарын танып, қастерлеп, құрметтеп отыруы керек. Тәуелсіздік бізге бәрінен де қымбат. Сондықтан да бәріміз еліміз үшін еңбектенуіміз, халқымыз үшін қызмет істеуіміз керек.
