9 ҚЫРКҮЙЕК-АЛАШ ҰРАНЫ КҮНІ

Алаш Алаш боп тұрғанда,
Алаша ханның кезінде.
Құдірет еніп бұл маңға,
Ел шомды шаттық сезімге.

Өрлік боп қалқып отты бұлт,
Бұлқынды тыныс- тірлігі.
Жайқалып сонда жатты жұрт,
Бұзылмай елдің бірлігі.

Көгінде елдің — жарық күн,
Бойында мұрат- тұмары.
Ал сонда дүйім халықтың
«Алаш» болған- ды ұраны.

«Алаш» деп атқа қонатын,
«Алаш’ деп ерлер жанатын.
«Алаш» деп жайып қанатын,
Ел содан мұрат табатын.

Іргені түрмей жат ойға,
Ел үшін ерлер от кешсе.
«Алаш» деп басты атойға,
Бөтен халықпен шектессе.

Ереулі сәтке бой тұнса,
Еңсесін тіктеп қиынннан.
«Алаш» деп ұран айтылса,
Түмен ел түгел жиылған.

Бірігіп сонда күллі жұрт,
Алаштың даңқын дүрлеген.
Не дүлей тұрсын дүрлігіп,
Ысырған әрі іргеден.

Алаша ханның даңқын көр,
Селт еткен түннің түнегі.
Баһадүр бабалардың сол
«Алаш» деп соққан жүрегі.

Елдіктің дәйім сәті — құт,
Ерлердің дәті — сертінде.
«Әруақ»деп ұран шақырып,
«Абылайлап» жортқан бертінде.

Болмысын елдің текті сез,
Көнбеген бұлғаң,бұлтаққа.
…Бабалар тұтқан отты сөз,
Сәулесін төксін ұрпаққа.

Наурызбай ЖАРБОСЫНҰЛЫ.